Zoeken
  • Debbie Jacob

Mindfulness-maand: Dag 23: Terug naar de essentie

10u30

Dag 23... Wat gaat de tijd snel. Om eerlijk te zijn voelde ik me de laatste dagen niet meer zo into de mindfulness. Niet dat ik er geen tijd voor heb gemaakt, maar ik had niet het gevoel dat ik er echt ben ingegaan. Dus deze ochtend nam ik mijn "Mindfulness Doeboek" mee van Eva Brobbel om terug wat inspiratie op te doen.



Op mijn drukke dagen lijkt het voor mij de beste oefening om mijn dagelijkse bezigheden met 100% aandacht te proberen doen. Er zijn veel dingen op je dag die je op automatische piloot doet. Bijvoorbeeld je tanden poetsen, je haar kammen, douchen,... Dat zijn allemaal zaken waarbij we, terwijl we ze doen, in gedachten verzonken zijn. In plaats daarvan kan je proberen om die zaken met je volle aandacht te leren doen. Dat geeft je geest rust omdat je je geest op dat moment één enkele taak geeft in de plaats van honderd. 's Avonds komen alle gebeurtenissen van de afgelopen dag nog eens door mijn gedachten gewandeld, en dan voel ik me bijna verplicht om àl die zaken te vertellen aan Ramses. Als me dat nu effectief zou helpen om alles een plaats te geven en het daarna los te laten, is dat oke. Maar dat gebeurt niet. Ik voel me achteraf meestal heel opgefokt omdat ik mezelf ook beoordeel terwijl ik alles aan het vertellen ben. "Debbie, laat het nu los, het is tijdverlies. Debbie, je hoeft echt niet elk kleinste detail van je dag aan hem te vertellen. Debbie,..." En hupla, daar gaat m'n mindful zijn.




Ik moet zeggen: het is leuk om jezelf gaandeweg door het schrijven nog beter te leren kennen. Het heeft me de afgelopen drie weken zéker al meer inzichten gegeven over hoe ik in elkaar zit. Over het algemeen ontdekte ik dat mijn stress vaak afkomstig is van alle verwachtingen die ik heb naar mezelf toe. Op vlak van de tijd: "Ik moet zien dat dit hele lijstje afgewerkt is vooraleer..." Op vlak van haasten: "Ouh, het is stom dat ik me nog steeds niet mindful kan haasten." Op vlak van dingen vertellen 's avonds: "Moet ik nu echt alles vertellen? Dat is niet interessant." En zo gaat het met veel dingen, zonder dat ik het besef. Maar nu besef ik het dus wel, en dat is echt fijn om te ontdekken. Ik ben wie ik ben, en wie ik ben, is oke.


Vanaf dat je dat zegt, creëer je ruimte. Ik voel dat ik groei. Ik ben het afgelopen jaar al een heleboel gegroeid. Ik bekijk de dingen vaker vanop een afstand, verhef veel minder snel mijn stem uit onmacht en toon gemakkelijker mijn emoties. Ik sta gewoon een pak dichter bij mezelf. Het feit dat ik deze blog aan het schrijven ben, is één van de grootste bewijzen. Je zwakke kantjes durven tonen aan de buitenwereld, maakt je sterk. En dat durfde ik vroeger veel minder.



11:58

Waw. Ik heb zonet een nieuwe meditatie gedaan, ook afkomstig van het boek van Eva Brobbel: De Metta-meditatie. Ik was al vrij mindful de dag gestart, maar deze meditatie heeft me toch nog wat verder weggevoerd, of eerder teruggebracht. Tijdens deze meditatie staat liefde centraal. Liefde kunnen voelen in je hart, je hart voelen kloppen en dat kloppen als eerste stap verspreiden over je lichaam. Daarna werkt ze in vijf fases. Eerst visualiseer je je een herinnering met een persoon waarbij je liefde voelt. Een persoon die dicht bij je staat. Het gaat erover dat je dat gevoel van liefde leert te herkennen, leert te sturen en leert te verspreiden. En daarna doe je hetzelfde bij 2: een persoon die je minder goed kent, 3: een persoon die je niet leuk vindt, 4: naar jezelf en om af te sluiten 5: naar de hele wereld. Ik weet dat ik vrij goed ben in gevoelens oproepen, maar deze oefening maakt wel veel bij me los. Wanneer ik het naar mezelf deed, kon ik mezelf bekijken met een grote zachtheid. Kon ik bij wijze van spreken mijn eigen wang strelen en zeggen dat het allemaal oke is. Daardoor voel je je zelfliefde groeien op dat moment. Daarnaast vond ik het ook heel speciaal om dit te proberen doen naar een persoon die je niet zo graag hebt. Je leert die persoon te bekijken als een totaalplaatje, met zijn/haar positieve en negatieve kanten. Je bekijkt de persoon als mens en niet als het negatieve beeld dat je erover gevormd hebt. En dan kan je ook naar die persoon liefde sturen.


Dit lijkt me een mooie manier om mijn blog van vandaag af te sluiten. Ik raad iedereen aan om op zoek te gaan naar die connectie met je hart. Op zoek gaan naar die liefde en die liefde te leren verspreiden. Hebben we niet allemaal soms nood aan wat meer liefde? Je kan er alleszins niet te veel van krijgen.

Dat is een mooie essentie.

0 keer bekeken
  • Facebook - White Circle
  • White YouTube Icon

©2017 by Singer-songwriter Debbie Jacob. Proudly created with Wix.com