Zoeken
  • Debbie Jacob

Mindfulness-maand: Dag 30: The end - part I

De voorlaatste dag. Het voelt eerlijk gezegd een beetje als een afscheid aan. Een maand lang bezig zijn met mindfulness en daar een blog over schrijven, het geeft je vele inzichten. De laatste twee dagen ga ik gebruiken om die gekregen inzichten te delen met jullie. Het is alleszins fijn geweest.



Tijd

Eerst en vooral heb ik gemerkt dat het al dan niet hebben van veel tijd je schrijfstijl beïnvloedt. Op de dagen dat ik meer tijd had voor mezelf, kon ik altijd iets dieper in de mindfulness gaan. De kunst is op dat vlak dus écht wel om te leren bezig zijn met mindfulness tijdens je dagelijkse bezigheden, ook op de drukkere dagen. Als je daar dagelijks een oefening van maakt, heb je nooit het excuus "ik had echt geen tijd".

De tijd blijft voor mij algemeen dé oefening. Oke zijn met tijd nemen voor jezelf en oke zijn met een tijdstekort. Vooral dat laatste is de grootste uitdaging voor mij. Ik vind het een zalig gevoel wanneer de dag voor je uitgestrekt ligt en je nog zeeën van tijd hebt. Op die momenten kan ik, toegegeven, nog steeds het beste mindful zijn. Op het einde van de dag, wanneer de tijd begint te dringen, kan ik voor de kleinste dingen uit mijn krammen schieten. Ik hou niet van dat kantje aan mezelf. Op zulke momenten zie ik de dingen vaak niet meer in perspectief en kan ik écht teleurgesteld en zelfs emotioneel worden. Dat emotionele kan misschien ook wel liggen aan het gebrek van quality-time dat Ramses en ik soms hebben. De weken passeren zonder er echt bij stil te staan. En dat vind ik een gevaarlijke, want we hebben nu eenmaal drukke levens en dat gaat niet zo snel veranderen.


Mildheid

Mildheid is een woord dat hier vaak is teruggekomen. De ene dag lukte het al iets beter om de dingen met mildheid te bekijken dan de andere. De ene dag lijkt ook echt alles mis te gaan, terwijl je op de andere supergelukkig rondloopt. Ik ben op dat vlak ook echt onvoorspelbaar. Ik kan letterlijk van de ene emotie in de andere vliegen, zonder enige aankondiging. Probeer ik op de goeie momenten die momenten té hard vast te houden, dan kan ik erop rekenen dat ik me een uur later beduidend minder goed zal voelen. Raar vind ik dat. Maar mindfulness is alles met open armen ontvangen, minder leuke en leuke gevoelens. En nooit te hard proberen om je op een bepaalde manier te voelen, want zo werkt het meestal niet. Vanaf dat je je gevoelens ruimte geeft, ze er laat zijn met mildheid, voel je al een verlichting. Je stopt met vechten, het is oke. En dat ben ik de afgelopen maand meer leren doen. Op die manier leer je een bepaalde controle te hebben omdat je, contradictorisch genoeg, alles meer loslaat. Wat je meemaakt, kan je niet voorspellen, maar hoe jij ermee omgaat, bepaal je altijd zelf. Een grote les.

Daarnaast heb ik ook geleerd meer mildheid naar mezelf op te brengen op momenten dat ik moe ben of eventjes geen zin heb om iets nuttigs te doen. Op dat vlak kan/kon ik heel streng zijn voor mezelf en mezelf forceren. Nu zeg ik sneller "FOERT!" en laat ik het passeren.



Muziek

Muziek is voor mij mindfulness. Muziek is kijken naar mijn gevoelens en ermee zingen. Muziek is de waarheid op zijn puurst. En ik schrijf dit ook terwijl er muziek opstaat, want dan weerspiegelt mijn schrijven beter wat muziek voor mij doet. Het is alles, het neemt bezit van mijn lichaam. Ik dans, ik lach, ik ween, ik roep, ik zing. Ik lieg mezelf niets voor en ik laat alles toe. Ik val op mijn knieën van dankbaarheid dat ik dat heb. Als alle bronnen uitgeput zijn, zal ik altijd nog muziek hebben en mijn stem en mijn handen om piano te spelen. Sommige dagen zou ik best kunnen overleven met enkel dat. Ik beloof daarbij ook aan mezelf dat muziek terug een groter deel van mijn leven zal worden, dat ik in 2020 meer mensen zal inspireren met mijn eigen muziek. Wanneer de muziek begint te spelen, stopt de tijd met te bestaan. Mijn grootste vijand, de tijd, vervaagt dan en wordt onbelangrijk. Muziek is ook altijd hetgeen geweest waarin ik durfde contact te leggen met mensen toen ik nog kleiner was. Ik ben nooit de meest sociale persoon geweest, maar als het was om met iemand mee te beginnen zingen, durfde ik. Muziek zal mijn grenzen blijven verleggen en dat voelt meer dan fantastisch.

Op dat vlak is mijn boodschap absoluut om op zoek te gaan naar zoiets voor jezelf. Ik kan je op een blaadje geven dat de wereld er een stuk mooier uitziet vanaf de dag dat je begint te gaan voor je eigen passie.


Daar laat ik het bij voor vandaag. Drie mooie dingen die ik gedeeltelijk ontdekte bij mezelf en gedeeltelijk gewoon nog beter leerde kennen. En het is het deel van jezelf beter leren kennen dat heel voedend aanvoelt. Je ontdekt waar je voor staat, je leert je eigen grenzen meer te weten liggen, je eigenwaarde groeit. Dat is veel waard.


Dus morgen het grote afscheid, maar zeker geen afscheid van mindfulness. Ik blijf ermee bezig en volgende week start ik ook die cursus bij Edel Maex. Daar ben ik écht heel benieuwd naar en kijk ik ook naar uit!



0 keer bekeken
  • Facebook - White Circle
  • White YouTube Icon

©2017 by Singer-songwriter Debbie Jacob. Proudly created with Wix.com