Zoeken
  • Debbie Jacob

Mindfulness-maand: Dag 31: The End - Part II

Het is zover. De laatste dag. Als je beslist om een maand-project te doen, besef je nog maar eerst hoe zeer de tijd vliegt. Amai, de tijd vliegt écht.


Vandaag was het een heel drukke dag in de koffiebar. Ik heb letterlijk geen minuut stilgestaan. Ik had amper tijd om te drinken en mijn middagmaal ben ik pas om 15 uur beginnen opeten. Dus dat maakt het een ideale dag om thuis te komen en de stilte even te omarmen. Ik heb zonet 20 minuten op mijn bed gelegen, zonder muziek, ogen meestal gesloten, gewoon even zijn. Zalig vind ik dat. Ik kan écht genieten van zulke momenten. Momenten waarin je weet dat niemand je zal storen, dat je even tijd voor jezelf kan nemen en dat je jezelf terug een beetje kan opladen. Het was ook de eerste keer dat ik het echt in stilte deed, zonder muziek, maar het lukte gemakkelijk deze keer.


Na gisteren ga ik verder met een aantal dingen die me de afgelopen maand zijn opgevallen nog eens extra in de verf te zetten. Met een grote dankbaarheid voor alles wat ik ontdekt heb, alles wat ik geleerd heb en alles wat ik heb kunnen meegeven aan jullie.



Zintuigen

Het is één van de eerste dingen waarop ik gefocust heb deze maand, maar ik vind het ook één van de gemakkelijkste om in een mindfulle mood te komen. Horen, zien, voelen, proeven en ruiken. Vooral horen en zien zijn er twee waar ik heel graag op focus. Het is zo'n voor de hand liggende manier om meteen in het nu te komen. Luisteren naar wat je hoort en zien naar wat je kijkt. Op momenten dat je gedachten constant afdwalen, kan je daar steeds naar terugkeren. Je doet je activiteiten met 100% aandacht en je gebruikt daarvoor je zintuigen.



Stilte

Ik zou toch nog eens graag apart willen focussen op dit begrip om het voor mij iets heel belangrijk is geworden. Ik heb deze maand ontdekt dat stilte bevrijdend kan zijn. Daarnet, toen ik op mijn bed lag, voelde ik al mijn emoties als vlindertjes rondfladderen, terwijl je daar anders veel minder aandacht aan besteedt. Je gaat bij jezelf naar binnen en opeens worden de dingen duidelijker. Ik vroeg me daarnet af waarom ik me een beetje neerslachtig voelde en tijdens mijn stilte-meditatie, wist ik het opeens. Opeens kreeg die emotie ruimte, heb ik er ook even om geweend en voelde ik me beter achteraf. Wat ik ook gemerkt heb deze maand, is dat je dit ook kan leren doen wanneer je bij mensen bent. Ik ben iemand die nogal snel overprikkeld kan geraken als ik lang onder de mensen ben. Wanneer je op zulke momenten aan jezelf toelaat om even niet meer deel te nemen aan het gesprek en naar jezelf terug te keren, krijg je vanbinnen opnieuw meer rust. En dat is voor mij van onschatbare waarde want dat maakt of ik 's avonds doodmoe thuiskom of niet.



Keuze

"Je hebt altijd de keuze." Dat is een zin die deze maand een aantal keer is teruggekomen. Als er één ding is dat ik graag zou willen meegeven, is het dat je elke dag duizenden keuzes maakt die in jouw handen liggen. Maak ik het beste van mijn dag of loop ik voor de rest van de dag met een ochtendhumeur rond? Ga ik kwaad blijven op die persoon of beslis ik om er mijn energie niet meer aan te verspillen? Laat ik mijn hoofd hangen of leer ik ook te kijken naar de positieve dingen in het leven? Het zijn keuzes, soms moeilijke keuzes, maar wel steeds jouw keuzes. En keuzes beïnvloeden hoe we in het leven staan. Of onze keuzes worden beïnvloed door hoe we in het leven staan. Soms heb ik zin om tegen mensen te zeggen: "Komaan, leer het op een andere manier te bekijken. Beschouw jezelf niet telkens als een slachtoffer van de wereld. Kijk naar jezelf met alle schoonheid die je hebt." Ik weet het, het is niet mijn taak om dat allemaal te dragen, maar het is schrijnend hoe veel mensen kiezen voor de gemakkelijke weg. Kiezen om niet te vechten voor zichzelf. Iedereen kan die kracht in zichzelf vinden om dat wél te doen, stapje voor stapje. En ik hoop dat ik soms een inspiratie kan zijn in die kleine stapjes. Want iedereen draagt zijn rugzakje, maar ik heb alvast de keuze gemaakt om me niet altijd te laten definiëren door mijn rugzakje. Dat is gewoon veel te zwaar. Maak het maar wat lichter. Dans, lach, knuffel, zing en spring!



Dankbaar

Ik sluit deze blog af met een grote dosis positiviteit. Ik sluit af met de dankbaarheid die ik voel. Ik ben dankbaar voor iedereen die mijn blog gelezen heeft. Ik ben dankbaar voor iedereen die ik iets heb kunnen bijbrengen of heb kunnen inspireren met mijn schrijven. Ik ben dankbaar voor iedereen die achter mij staat in alles dat ik doe. Ik ben dankbaar voor alle liefde die ik dagelijks mag ontvangen. Ik ben dankbaar voor mijn zekerheden in het leven, voor de muziek, voor Ramses, voor mijn ouders en mijn broer. Ik ben dankbaar voor de nieuwe inzichten die ik ontdekte en mijn open geest. Ik ben dankbaar voor het stromend warm water, voor het lekkere eten, voor de kleren die ik aanheb en voor het tsjilpen van de vogeltjes. Ik ben dankbaar voor ons huisje dat ik samen met Ramses aan het verbouwen ben. Ik ben dankbaar voor het warme nest waarin ik opgegroeid ben en het warme nest waar ik nu woon. Ik ben dankbaar, want ik voel me rijk. Ik bén rijk.

DANKU!!!


Hierbij is het gedaan! Een maand als een rollercoaster door verschillende emoties. Een maand met de gebruikelijke ups en downs. Een maand waarin ik soms zin had om te schrijven en soms totaal géén zin had om te schrijven. Een maand die ik met plezier beleefd heb en zo zou overdoen. Volgende week start mijn cursus mindfulness bij Edel Maex. Een nieuw avontuur tegemoet met vol goeie moed! Uiteraard houd ik jullie op de hoogte van alle nieuwigheden die ik daar zal tegekomen!

Tot zieeeeeeens!

0 keer bekeken
  • Facebook - White Circle
  • White YouTube Icon

©2017 by Singer-songwriter Debbie Jacob. Proudly created with Wix.com