• Facebook - White Circle
  • White YouTube Icon

©2017 by Singer-songwriter Debbie Jacob. Proudly created with Wix.com

Zoeken
  • Debbie Jacob

Mindfulness-maand: Dag 8: Days of Challenge


Vandaag is mijn hele dag één grote mindfulness-oefening. Het is belangrijk dat ik het zo zie en niet als iets dat me wordt aangedaan. Alles dat je tegenkomt in het leven, kan je zien als een oefening. Om te leren stoppen, ernaar te kijken en dan pas te handelen. Vanmorgen ging het zo...


"Wat een ochtend. Ik werd heel onrustig wakker door een droom die ik me niet goed meer herinner. Niet onlogisch, want ik ging gisteren uiteindelijk toch ook niet zo rustig gaan slapen. De mindfulness-oefening van gisteren voelde achteraf bekeken wat raar aan, diepgaander dan anders, een beetje beangstigend misschien. Ik voelde een druk op mijn borstkas en als ik daarop focuste, voelde het alsof er op die plaats een groot gat in mijn borstkas zat."


Dat was dus deze ochtend. En nu, hoe voel ik me nu? Eerlijk? Ik voel me futloos, verdrietig, neerslachtig en misselijk. Sommige mensen zouden zeggen: ik voel me ziek. En misschien worden de dagen kouder en korter, en misschien heb ik nood aan zonlicht, en misschien ben ik wat verkouden, maar ik weet dat er meer achter zit. Ik weet dat ik de dingen glashelder begin te zien en ik wéét dat dat me beangstigt. Het leven komt harder op me af, ik leef intenser. En ik leefde op zich al intens, maar nu wordt alles gewoon duidelijker. Je komt te weten wat moet verwerkt worden, je komt te weten welke keuzes je nog moet maken en je komt te weten wie belangrijk voor je is. Je weet waar je wil zijn, op bijna elk moment van de dag. En je weet ook waar je niet wil zijn. Daar worden de problemen gevormd want daar ontstaan de nodige keuzes die moeten gemaakt worden.


Nu, wat bedoel ik nu met "deze hele dag is één grote mindfulness-oefening"? Vandaag gingen er wat dingen verkeerd in de koffiebar. Het was een vrij chaotische middagservice en ik verloor daarbij het overzicht op sommige momenten. Niet leuk, want je voelt je wat verdrinken op dat moment. Daarna werd erover gepraat, werd er uitgelegd waar het fout ging en wat er beter kan. Mijn typische reactie daarop is: "ik doe het niet goed genoeg, straks in mijn auto ga ik eens goed wenen en daarna zal ik me wel weer beter voelen." Mijn reactie vandaag was als eerste stoppen: stoppen met te blijven herhalen in mijn hoofd waar het fout ging en mezelf naar beneden te halen. Kijken: Kijken naar waarom ik me er niet goed bij voel en beseffen dat het heel logisch is dat ik me zo voel omdat ik het goed wìl doen, maar het lukt me soms gewoon nog niet altijd. Handelen: Beslissen dat het me niets vooruit helpt om de dag te blijven herbeleven en in dat slechte gevoel te blijven hangen. Het is gepasseerd en morgen is er een nieuwe dag waar ik opnieuw mijn best zal doen.



Het lukte ook. Het lukte écht om het van me af te zetten en er een positieve draai aan te geven. Zulke dingen maken me trots, want ik weet dat zulke dingen heel vaak blijven hangen bij mij en dat is niet per sé nodig. Mensen vervallen heel vaak in de mentale herhaling van hun dag of doen 's avonds nog maar eens het verhaal tegen een vriend of hun partner. Hierdoor beslissen ze eigenlijk zelf om opnieuw volledig in dat verdrietige of gefrustreerde gevoel te kruipen. Die keuze heb je zelf in handen. En ik koos voor de zonneschijn vandaag.


Ik weet het, ik zei daarnet dat ik me futloos en verdrietig voel, maar dat komt omdat één van mijn beste vrienden net heeft gestuurd dat hij zich slecht voelt. En ik weet dat dat mijn volgende grote oefening wordt. Empatisch zijn wil niet zeggen dat je altijd overal voor de volle 100% moet meegaan in het gevoel van iemand anders. Daar ben ik zooooo goed in. Ach ja, het is ook wat me mooi maakt.


Tot morgen;

20 keer bekeken